Eίναι ο Φίλος σου, ο Σύντροφός Σου, ο Προστάτης σου, το Σκυλί σου.Είσαι η Ζωή του, η Αγάπη του, ο Αρχηγός του.
Germanikos poimenikos. Powered by Blogger.
Ο σκύλος μου είναι barfer και τρώει...
100% φυσική τροφή από φρέσκιες πρώτες ύλες σχετιζόμενες
απόλυτα με τη διατροφική του φύση, όλα τα υλικά μας
έχουν μόνο να προσφέρουν και καλύπτουν απόλυτα τις
ανάγκες του οργανισμού του, από την πρώτη μέρα που θα
απογαλακτιστεί, μέχρι τα βαθιά του γεράματα...

Μίλα στον σκύλο σου σωστά...

Το πώς απευθύνεσαι στον σκύλο σου είναι κάτι πάρα πολύ σημαντικό όχι μόνο για την σωστή εκπαίδευσή του αλλά και για την ιδανική συμβίωσή σου μαζί του. 

 Παραδέξου το. Μιλάς και εσύ στον σκύλο σου και προσποιείσαι ότι σου απαντάει ή απαντάς εσύ γι’αυτόν. Μην νιώθεις όμως άσχημα, και εγώ το κάνω αυτό, όπως και πολλοί άλλοι. Το θέμα μας όμως δεν είναι αυτό (αν και ένας ψυχολόγος ίσως να διαφωνήσει). Το τι λες στον σκύλο σου είναι σίγουρα σημαντικό, όμως το ΠΩΣ το λες είναι υψίστης σημασίας. Δεν το ήξερες αυτό; Διάβασε λίγο ακόμα τότε γιατί έχω πολλά να σου πω.

ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΣΩΣΤΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, ΧΤΙΖΕΙΣ Η ΓΚΡΕΜΙΖΕΙΣ ΤΗΝ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΣΚΥΛΟ ΣΟΥ 
Σίγουρα καταλαβαίνεις ότι ο τόνος της φωνής σου, ασυναίσθητα κιόλας, αλλάζει όταν πιάνεις επ’ αυτοφώρω το μικρό σου τετράποδο να έχει πάρει ένα αγαπημένο σου παπούτσι και να το μασουλάει σαν τσίχλα. Δεν θα του μιλήσεις με αυτόν τον μελιστάλαχτο τόνο φωνής που είχες όταν μπήκες στο σπίτι. Έτσι λοιπόν καταλαβαίνεις ότι χρησιμοποιούνται διαφορετικοί τόνοι και χροιές φωνής για να γίνεται ο διαχωρισμός μεταξύ των διορθώσεων, των εντολών και των επιβραβεύσεων προς τον σκύλο.
Οι διορθώσεις πρέπει να γίνονται με αυστηρό τόνο φωνής και κοφτά ενώ οι εντολές με λίγα περισσότερα ντεσιμπέλ, καθαρή χροιά και επιβλητικό τόνο. Οι επιβραβεύσεις απ’την άλλη, όπως είναι φυσικό, γίνονται με εύθυμο τόνο φωνής και ενθουσιασμό. Όμως όχι με τόσο ενθουσιασμό ώστε να εξιτάρεις τον σκύλο σου σε τέτοιο σημείο, ώστε να χαλάσει μια εντολή που μόλις έκανε και να κάνει εσένα να μετανιώσεις που τον επιβράβευσες.

Το όνομα του σκύλου σου πρέπει πάντα να προηγείται της εντολής που του λες. Πως αλλιώς θα καταλάβει ο μικρός σου ότι μιλάς σε αυτόν; Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Όταν βάζεις το όνομα του σκύλου σου πριν από μία εντολή που του λες, αυτομάτως δίνεις μεγαλύτερη έμφαση στην εντολή. 

Να ξέρεις ότι ο σκύλος σου συνδέει τις λέξεις με πράξεις ή θέσεις. Δεν έχει κάποιο εσωτερικό μεταφραστικό μηχανισμό, όχι. Έτσι λοιπόν θα ήθελα να σε συμβουλέψω όταν πρωτομαθαίνεις μία εντολή στον σκύλο σου, να τον δελεάζεις πρώτα στην θέση που θέλεις να πάρει και μετά να προφέρεις την εντολή με την οποία θα συνδέσεις την θέση. Να θυμάσαι βέβαια την εντολή να την λες καθαρά και επιβλητικά.

Μην επαναλαμβάνεσαι. Η μητέρα του αγαπημένου σου τετράποδου δεν επαναλάμβανε δέκα φορές αυτό που ήθελε να κάνει το κουτάβι της. Εσύ γιατί το κάνεις; Όταν θέλεις ο σκύλος σου να εκτελέσει την εντολή ΚΑΤΣΕ για παράδειγμα, πρέπει να του πεις να κάτσει μία φορά, αν δεν κάτσει, του το λες άλλη μία φορά (μήπως δεν άκουσε καλά βρε παιδί μου) λίγο πιο επιτακτικά. Αν πάλι δεν κάτσει τότε απλά τον πιέζεις ελαφρά χαμηλά στην πλάτη του ώστε να τον ξυπνήσεις και να τον οδηγήσεις στο να κάτσει. Εξυπακούεται ότι ο σκύλος σου γνωρίζει ήδη την εντολή ΚΑΤΣΕ βέβαια. Αυτό που δεν σου συνιστώ είναι να αρχίσεις να επαναλαμβάνεις ακατάπαυστα και σε παροξυσμό την εντολή πάνω απ΄το κεφάλι του και να πανηγυρίζεις που έκατσε στην τριακοστή όγδοη φορά. Όχι αυτό δεν χρήζει επιβράβευσης..

Όσον αναφορά τις προτάσεις που χρησιμοποιείς όταν μιλάς στον σκύλο σου, έχω να σου πω το εξής ένα. Μην χρησιμοποιείς προτάσεις! Όπως προανέφερα, ο σκύλος σου δεν κάνει μεταφράσεις μέσα του. Δεν μεταφράζει καν τις μονολεκτικές εντολές, οπότε σκέψου πόσο κινέζικες του ακούγονται οι μακροσκελείς προτάσεις. Ναι σε αυτό το σημείο μπορεί να τον δεις να γέρνει το κεφάλι του δεξιά ή αριστερά με απορία. Είναι σίγουρα πολύ χαριτωμένο αλλά δεν είναι καθόλου αποτελεσματικό αν μέσα στα πλαίσια της πρότασης, εσύ περιμένεις από τον σκύλο σου να εκτελέσει κάτι για σένα.

 Ένα άλλο σημαντικό σημείο είναι η στάση του σώματός σου. Ναι, καλά διάβασες. Η στάση. Όταν ζητάς στον σκύλο σου να εκτελέσει μια εντολή, έχει τεράστια διαφορά αν θα είσαι ξαπλωμένος στον καναπέ ή όρθιος. Ξαπλωμένος, το καταλαβαίνεις και μόνος σου, εκπέμπεις χαλαρότητα και η εντολή το πιο πιθανό είναι να παζαρευτεί ή ακόμα και να αγνοηθεί από τον σκύλο σου. Ενώ όρθιος, ό,τι ύψος και να έχεις, στα μάτια του σκύλου σου φαίνεσαι θεόρατος και επιβλητικός. Δύσκολα δηλαδή (εφόσον γνωρίζει την εντολή ξαναλέω) θα σε αγνοήσει.

 Άφησα σαν τελευταία επισήμανση το πιο συνηθισμένο λεκτικό λάθος που σχεδόν όλοι οι κηδεμόνες σκύλων κάνουν. Πονάνε τα αυτιά μου όταν ακούω αυτό το «ΚΑΤΣΕ ΚΑΤΩ!» Αν το λες και εσύ, θα ήθελα να σε ρωτήσω εκ μέρους του σκύλου, τι ακριβώς θέλεις να κάνει ο σκύλος σου? Να κάτσει? Ή να ξαπλώσει? Διαχώρισε αυτές τις δύο εντολές και μην τις χρησιμοποιείς μαζί γιατί προκαλούν σύγχυση στο σκύλο σου, ειδικά αν επιχειρήσεις να του μάθεις τις βασικές εντολές. Το ίδιο ισχύει όταν π.χ. τον πιάνεις στα πράσα να έχει ξαπλώσει κάπου που δεν θέλεις. Μην του λες ΚΑΤΩ! Γιατί στις βασικές εντολές είναι το ξάπλωσε. Οπότε καταλαβαίνεις ότι αν ο σκύλος σου έχει κάνει βασική εκπαίδευση, τότε το πιο πιθανό είναι να ξαπλώσει ακόμα πιο αναπαυτικά αντί να κατέβει. Προτίμησε το ΜΗ σε τέτοιες περιπτώσεις και οδήγησέ τον εσύ στην σωστή θέση.

 Πάνω απ’ όλα, κράτα την επικοινωνία με τον σκύλο σου ευχάριστη. Εντάξει όσο γίνεται, δεν σου λέω να είσαι χαρούμενος όταν τον βλέπεις να μασάει το τηλεκοντρόλ της τηλεόρασης. Να θυμάσαι όμως ότι μέσω της σωστής επικοινωνίας, χτίζεις ή γκρεμίζεις την σχέση με τον σκύλο σου. Διάλεξε λοιπόν τι θες να πεις και μετά σκέψου πως θα το πεις για να φτάσει το σωστό μήνυμα στον σκύλο σου ώστε να έχεις το επιθυμητό αποτέλεσμα. Με λίγα λόγια.. θα είσαι και εσύ και ο σκύλος σου ευχαριστημένοι.

nou-pou.gr

Όταν ένας τετράποδος φίλος φεύγει....

Μας χαρίζουν αγάπη, αφοσίωση και στιγμές χαράς, αλλά «φεύγουν» νωρίτερα από εμάς τους ανθρώπους. 

Οι τετράποδοι φίλοι μας αξίζουν και αυτοί, ίσως με το παραπάνω, τη θλίψη και τον πόνο που μας προκαλεί η απώλειά τους. Αποτελούν ένα από τα πιο γλυκά κομμάτια της ζωής μας και η θέση τους, ακόμα και μετά το θάνατό τους, είναι μέσα στην καρδιά μας.

Για κάποιο λόγο, σύμφωνα με τα ρωσικά έντυπα που αναφέρονται στους σκύλους, σχεδόν κανείς δεν γράφει τίποτα σχετικά με το θάνατο του αγαπημένου τετράποδου φίλου του. Ίσως αυτό είναι σωστό, γιατί δεν υπάρχει λόγος να ξύνει την πληγή στην καρδιά του, εφόσον αυτό είναι ένα αναπότρεπτο γεγονός.

 Καλύτερα να μην το σκέφτεσαι και να ζεις ήρεμα το παρόν. Όμως, έμεινα έκπληκτη όταν, διαβάζοντας τα αγγλικά περιοδικά κυνολογίας, είδα ότι η αναφορά σε αυτό το θέμα είναι συνήθης, σχεδόν εθιμική. Σε κάθε έκδοση των τελευταίων ετών έβλεπα μία στήλη «Νεκρολογία» με τη φωτογραφία ενός σκύλου που είχε πεθάνει και τα αποχαιρετιστήρια λόγια που ήθελαν να πουν οι ιδιοκτήτες του.

 Πολύ συχνά έβλεπα τον τίτλο «Χάνοντας ένα φίλο» σε μία ενότητα όπου διάφοροι άνθρωποι (κτηνίατροι, ψυχοθεραπευτές, κ.λπ.) έγραφαν και μοιράζονταν τις εμπειρίες τους και έδιναν συμβουλές στους ιδιοκτήτες (π.χ. τι να κάνουν αν ο νεκρός σκύλος λείπει πολύ στο φίλο του ή στο ταίρι του). Και μου φαινόταν ότι σ’ αυτές τις περιπτώσεις ίσως υπάρχει κάποιος καλύτερος τρόπος αντί της σιωπής και ότι οι ιδιοκτήτες χρειάζονται ψυχολογική υποστήριξη και κατανόηση όταν πεθαίνουν οι σκύλοι τους.

 Θλίψη και τύψεις
 Οι Άγγλοι ειδικοί σε θέματα κυνολογίας γράφουν χαρακτηριστικά: «Η πικρία κι ο πόνος ακολουθούν κάθε θάνατο. Όλοι οι πραγματικοί λάτρεις των σκύλων νιώθουν ένα βαθύ κενό στην καρδιά τους για μεγάλο διάστημα αφού πεθάνει ο σκύλος τους. Αισθάνονται θλίψη και μετανιώνουν για κάτι που δεν έκαναν ή που δεν πρόσφεραν ακόμα περισσότερη αγάπη και προσοχή. Έρχεται στο μυαλό σου εκείνη η φορά που την τιμώρησες, κλείνοντάς την στο κουτί της, όταν σου πήρε τη μπάλα για να παίξετε, ή εκείνο το σαββατοκύριακο που δεν πήγατε εκείνη τη βόλτα, που περίμενε με τόση χαρά, επειδή εσύ έπρεπε να φύγεις ξαφνικά για δουλειά. Και τώρα θυμάσαι με τύψεις πώς σε κοίταξε τότε. Ένας καταρράκτης σκέψεων πλημμυρίζει το μυαλό σου: «Τι θα γινόταν αν… », «Θα μπορούσα να έχω κάνει περισσότερα… ». Όλα αυτά αποτελούν ένα μέρος της θλίψης μας που μόνο ο χρόνος μπορεί να θεραπεύσει. Κάθε ιδιοκτήτης το ξέρει αυτό.

 Μια νέα «μαλλιαρή» παρηγοριά 
Μερικές φορές, όταν χάσουν το λατρευτό τους σκύλο οι άνθρωποι μένουν κολλημένοι στη μνήμη του και αποφασίζουν να μην επιτρέψουν σε κανένα αδέξιο και ζωηρό κουτάβι να μπει στο σπίτι τους. Είναι δύσκολο να επιλέξεις μεταξύ της αγάπης για ένα αστείο κουτάβι, με μικρή ουρίτσα και μουσούδα και τέσσερα μικρά ποδαράκια, και της αφοσίωσης και πίστης του χαμένου φίλου σου. Θα ξαναϋπάρξει νέος χωρισμός και νέος πόνος – οι άνθρωποι ζούνε περισσότερο από τους σκύλους. Όμως, φαντάσου τη χαρά που σε περιμένει αν δώσεις ξανά την καρδιά σου σε ένα αδέξιο, παιχνιδιάρικο κουτάβι με μεγάλες πατούσες… Ο Κόνραντ Λόρενζ (Konrad Lorenz), ειδικός σε θέματα συμπεριφοράς σκύλων, στο βιβλίο του «Man Meets Dog» δίνει την εξής περιγραφή γι’ αυτό το συναίσθημα: «Στην ανθρώπινη ζωή όλες οι χαρές πληρώνονται με λύπη και θεωρώ ότι κάποιος ο οποίος αρνείται στον εαυτό του τις απλές χαρές, που δεν βλάπτουν από ηθικής πλευράς, μόνο εξαιτίας του φόβου, αργά ή γρήγορα η ζωή θα τον τιμωρήσει, κάνοντάς τον έναν συναισθηματικά νεκρό άνθρωπο». Αν χάσεις κάποιο σκύλο κι αμέσως μετά πάρεις ένα κουτάβι της ίδιας ράτσας, τότε, αν όλα ακολουθήσουν τη φυσιολογική πορεία τους, σύντομα θα δεις ότι θα γεμίσει το κενό στην καρδιά σου και στη θλιμμένη ζωή που έζησες μετά τον αποχωρισμό σου από τον τετράποδο φίλο σου.

 Εκδηλώστε τα συναισθήματά σας 
Όταν χάνουμε ένα σκύλο, χάνουμε τη μελλοντική μας κοινή ζωή. Ποτέ ξανά δεν θα έρθει στο κρεβάτι σου για να σε ξυπνήσει, σπρώχνοντάς σε ανυπόμονα με την υγρή μύτη του ή γλείφοντας απαλά το πρόσωπό σου. Δεν θα ξανακάνετε ήρεμες βόλτες μαζί. Μετά το θάνατο του φίλου του, ο άνθρωπος ζει σαν μέσα σε… ομίχλη. Για να βγει απ’ αυτή, οι Άγγλοι ψυχολόγοι προτείνουν τα εξής: – «Μην καταπιέζετε τα συναισθήματά σας όταν βρίσκεστε σε φιλικό περιβάλλον. Εκφράστε τα μεγαλόφωνα». – «Κάθε άνθρωπος αντιμετωπίζει διαφορετικά την απώλεια. Ο γιος σου μπορεί να παίζει με τους φίλους του, ενώ εσύ δεν μπορείς να βρεις τίποτε να σε παρηγορήσει. Αυτό οφείλεται, απλά, στο ότι εσύ νιώθεις διαφορετικά». – «Κάποιοι άνθρωποι μπορεί να σε πληγώσουν, ακόμα και εσκεμμένα, όταν προσπαθήσουν να σε ηρεμήσουν, λέγοντάς σου: «Μα είναι μόνο ένας σκύλος». – «Συχνά, ο άνθρωπος ξεφεύγει με τη δουλειά του. Ίσως αυτό να βοηθάει πολύ. Όμως, μη ξεχνάτε την οικογένειά σας. Αισθάνονται τον ίδιο πόνο με σας. Μην κρύβεστε από αυτούς μέσα στη μοναξιά σας».

 Πενθεί και ο τετράποδος «σύντροφός» του… 
Όταν υπάρχουν περισσότεροι σκύλοι στο σπίτι, ειδικά αν είναι φίλοι μεταξύ τους, προκύπτει κι άλλο ένα θέμα: ένα ζώο μπορεί να υποφέρει πολύ αν εξαφανιστεί ξαφνικά ο φίλος του. Στη βόλτα, ο σκύλος μπορεί να σας τραβήξει έντονα προς τη μεριά ενός ζώου που μοιάζει με το χαμένο του φίλο. Φυσικά, δεν μπορείτε να του εξηγήσετε ότι αυτός δεν είναι ο πιστός σας… Τζόκερ. Σε αυτή την περίπτωση η εξής μέθοδος έχει αποδειχτεί ότι μπορεί να βοηθήσει: πάρτε ένα κουτάβι της ίδιας ράτσας. Αν ο σκύλος σας έχει συνηθίσει να ζει παρέα με έναν άλλο σκύλο και να κάνουν έτσι μια μικρή αγέλη, θα υποφέρει πολύ όταν μείνει μόνος. Το σύνηθες είναι ότι θα αναλάβει να μεγαλώσει ένα νεοφερμένο μωρό, σύμφωνα με τους δικούς του κανόνες. Να είστε σίγουροι ότι θα χαρείτε ξανά, όταν η μαλλιαρή τύχη σάς συναντήσει στην πόρτα σας, κουνώντας την ουρά της πέρα-δώθε και κλαψουρίζοντας χαρούμενα.

Όταν δύο σκύλοι συναντηθούν

Όλοι όσοι έχουν σκύλο, σίγουρα έχουν βρεθεί στην θέση όπου ο σκύλος τους έπρεπε να συναντήσει στον δρόμο έναν άλλο σκύλο. 

 Ή σύντομα θα έρθουν σε αυτή τη θέση. Είτε η συνάντηση γίνει στο σπίτι, είτε στην αυλή ή ακόμα στον δρόμο, υπάρχουν θεμελιακοί κανόνες τους οποίους πρέπει να γνωρίζουμε όλοι έτσι ώστε να έχουμε μια σωστή, ασφαλή συνάντηση μεταξύ τους. Να έχετε πάντα κατά νου οτι αν και ο σκύλος σας μπορεί να δείχνει χαρούμενος, αυτό δεν σημαίνει, απαραίτητα, οτι όλα τα σκυλιά τα πάνε καλά μεταξύ τους, ούτε οτι υπάρχει χημεία από την πρώτη κιόλας επαφή -τίποτα δεν είναι εγγυημένο. Αν τύχει να συναντήσετε έναν σκύλο στην βόλτα αλλά δεν νιώθετε άνετα να τον γνωρίσει ο σκύλος σας, δεν υπάρχει πρόβλημα. Πολύ ευγενικά ζητήστε από τον άλλο ιδιοκτήτη να αποφύγετε αυτή τη στιγμή. Θα πρέπει να γνωρίζετε τον σκύλο σας. Αν έχει δαγκωθεί στο παρελθόν ή δείχνει σημάδια επιθετικότητας τότε συμβουλευτείτε έναν ειδικό για να σας βοηθήσει και προσπεράστε αυτόν τον κανόνα των τριών δευτερολέπτων….για όλους εσάς ισχύουν διαφορετικοί κανόνες. Πριν δύο σκυλιά να βρεθούν μεταξύ τους, πρέπει πρώτα να συμφωνήσουν και οι δύο ιδιοκτήτες. Μην αφήσετε κανέναν να σας μεταπείσει αν εσείς δεν νιώθετε σίγουροι γι’ αυτό και μην μεταπείσετε κανέναν που δεν νιώθει άνετα να το κάνει. Είναι εντελώς λογικό να ρωτήσετε αν ο άλλος σκύλος είναι φιλικός. Αν συμφωνήσετε να συναντηθούν τα σκυλιά, τότε φροντίστε να είστε και οι δύο ήρεμοι( σκύλος και ιδιοκτήτης) και το λουρί του σκύλου χαλαρό. Φροντίστε να υπάρχει πάντα διέξοδος διαφυγής. Μην επιτρέπετε να πλεχτούν τα λουριά τους και φυλακιστείτε στο πλέξιμο αυτό.

 Όταν τα σκυλιά συναντηθούν:
 – Τρία δευτερόλεπτα είναι ο μέγιστος χρόνος που πρέπει να συναντηθούν αρχικά τα σκυλιά. Μετράμε τα τρία δευτερόλεπτα και αποχωρούμε. Κάποια σκυλιά δεν ανέχονται ούτε τα τρία δευτερόλεπτα. Αν κάποιο , ή και τα δύο, γαβγίζουν ή γρυλίζουν από πριν , φύγετε. Η κατάσταση θα παρεκτραπεί.
– Όταν συναντηθούν για τα τρία δευτερόλεπτα και αποχωρίσετε – δηλαδή όλα πήγαν καλά- κάντε το σκύλο να ξεχαστεί με κάτι άλλο, να είναι χαλαρός και ξανασυναντηθείτε.
 – Να έχετε τα σκυλιά υπό συνεχή παρακολούθηση.
 – Όταν τα σκυλιά έρχονται πρόσωπο με πρόσωπο, είναι καταστροφή. Αν δείτε κάτι τέτοιο μην τα επιτρέπετε να έρθουν σε επαφή.
  – Η στάση της ουράς λέει πολλά. Αν είναι ακίνητη, μαζεμένη ή κουνιέται μόνο στην άκρη της – σαν κροταλίας- τότε πρέπει τα σκυλιά να απομακρυνθούν πρίν τα τρία δευτερόλεπτα.
– Αν ο ένας σκύλος βάζει το κεφάλι του πάνω από το σώμα του άλλου, απομακρυνθείτε.
– Αν παρατηρήσετε τα σαγόνια να είναι σφιγμένα και τα σκυλιά κρατάνε την αναπνοή τους, απομακρυνθείτε.
– Αυτό που πραγματικά θέλουμε , είναι μια στάση χαλάρωσης από μεριάς των σκύλων, με κουνιστές ουρές και χαλαρά σαγόνια.
– Είναι πολύ φυσιολογικό , τα σκυλιά να γνωρίζονται μυρίζοντας ο ένας το πίσω μέρος του άλλου. Η μυρωδιά του γεννητικού και ουροποιητικού συστήματος είναι χαρακτηριστική για κάθε σκύλο και είναι αυτή που δίνει στον άλλο την δυνατότητα να «διαβάσει» τις απαραίτητες γι ‘αυτόν πληροφορίες. – Τελευταίο αλλά εξίσου σημαντικό, είναι η χρήση αυτού του κανόνα των τριών δευτερολέπτων να μην γίνετε μόνο στην πρώτη συνάντηση. Ακολουθήστε την διαδικασία αυτή κάθε φορά και σιγά -σιγά θα έρθει η ώρα να μην χρειάζεστε πια να τον τηρείτε τόσο αυστηρά. Πάντα όμως να τον έχετε κατά νου.

 Μαθαίνοντας στον σκύλο μας ποιος είναι ο σωστός τρόπος να συναντά άλλα σκυλιά στον δρόμο- ή όπου αλλού- βάζουμε τις βάσεις για την ύπαρξη ενός δυνατού δεσμού με αυτόν, όπως και του σκύλου μας με άλλα σκυλιά. Είναι ένας τρόπος να του δώσουμε να καταλάβει οτι δεν χρειάζεται να ανησυχεί για τίποτα αφού τον έλεγχο για όλες τις καταστάσεις τον έχουμε εμείς. Είναι σημαντικό για τον σκύλο να κοινωνικοποιείται με άλλα σκυλιά και ανθρώπους. Αυτό είναι που δημιουργεί ισορροπία και ολοκλήρωση στον σκύλο. Γι ‘αυτό δουλέψτε πάνω σ’ αυτό και μην αποθαρρύνεστε . Έχετε τα μάτια και τα αυτιά σας ανοιχτά και την προσοχή σας στον σκύλο σας.

Οσα δεν σου είπαν για τα κουτάβια (ΑΛΛΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ)

Μικρές αλήθειες για τα κουτάβια. 

Γιατί είναι υπέροχο να κρατάς ένα κουτάβι στα χέρια σου. Αλλά πρέπει να ξέρεις και πώς να το μεγαλώσεις σωστά. Είμαι σίγουρη ότι είδες τον τίτλο και αμφιταλαντεύτηκες λίγο μέσα σου αν αξίζει να διαβάσεις άλλο ένα εγχειρίδιο οδηγιών για κουτάβια. Έλα όμως που δεν πρόκειται να σου γράψω ούτε οδηγίες ούτε συμβουλές αυτή την φορά, αλλά θέλω να μοιραστώ κάποια μυστικά για τα κουτάβια απλά για να μην είσαι από αυτούς που νομίζουν ότι ξέρουν.

 ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΟΛΟΙ ΠΩΣ ΝΑ ΦΕΡΘΟΥΝ ΣΕ ΕΝΑ ΚΟΥΤΑΒΙ ΚΑΙ ΤΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΑΠΟ ΑΥΤΟ 
Ο περισσότερος κόσμος γνωρίζει ότι τα κουτάβια θέλουν εκπαίδευση. Εντάξει ως εδώ. Αλλά, λίγοι είναι αληθινά έτοιμοι για την πραγματικότητα του να μετατρέψεις ένα κουτάβι σε έναν σκύλο σύντροφο και ρεαλιστικά μιλώντας, πόσο χρόνο αυτό χρειάζεται. Αν τώρα είσαι από αυτούς που σκέφτονται να πάρουν ένα κουτάβι, θα σου πρότεινα να διαβάσεις αυτό το κείμενο, να το εκτυπώσεις αν θες και να το πάρεις μαζί σου όταν θα πας να κάνεις την έρευνα απόκτησης του μικρού σου φίλου.
Θέμα πρώτο: Σε τι ηλικία να το πάρω το κουτάβι; 
Δεν παίρνουμε κουτάβια από την μητέρα τους πριν από τις 8 εβδομάδες. Κατά τις κρίσιμες αυτές εβδομάδες τα κουτάβια δέχονται τα πρώτα εκπαιδευτικά μαθήματα από την μητέρα τους. Γι’ αυτό τον λόγο είναι πολύ σημαντικό και για την ψυχολογική τους εξέλιξη να μείνουν μαζί της μέχρι να γίνουν 2 μηνών. Μοναδική εξαίρεση αποτελούν τα μικρά τα οποία έχασαν πρόωρα την μητέρα τους, από ανθρώπινο χέρι συνήθως.

Θέμα δεύτερο: Η κοινωνικοποίηση του κουταβιού σου 
Μεγάλο κεφάλαιο, μεγάλη και η σύγχυση όμως. Αρχικά να σου πω ότι η κοινωνικοποίηση είναι μια διαδικασία η οποία δεν τελειώνει ποτέ. Νόμιζες ότι θα τρέχεις στα πάρκα και στις παραλίες μόνο τους πρώτους 12 μήνες της ζωής του μικρού σου; Αμ δε! Ένας σωστός εκτροφέας θα ξεκινήσει την κοινωνικοποίηση των μικρών πολύ πριν τα δώσει στους νέους τους γονείς. Θα φροντίσει να γνωρίσουν τα μικρά διάφορες υφές, και μυρωδιές πριν καν ανοίξουν τα μάτια τους. Κατά την περίοδο των 3-5 εβδομάδων ζωής τους, τότε δηλαδή που βλέπουν και ακούν κανονικά, ένας καλός εκτροφέας τονίζω, θα αρχίσει να φέρνει τα μικρά σε επαφή με όλο και περισσότερες αλλά ασφαλείς εμπειρίες. Από την 8η βδομάδα και μετά μάντεψε. Η ευθύνη πέφτει σε σένα να συνεχίσεις την κοινωνικοποίηση του κουταβιού σου. Μέχρι 12 εβδομάδων είναι η πιο κρίσιμη θα έλεγα περίοδος όσο αναφορά την κοινωνικοποίηση και αυτό γιατί ότι εμπειρία ζήσει σε αυτό το διάστημα θα του εντυπωθεί για πάντα στο μυαλό. Αν δηλαδή σε αυτή την περίοδο τύχει και τρομάξει σημαντικά από έναν άνθρωπο με κιθάρα, το πιο πιθανό είναι να μην συμπαθήσει ποτέ τους ανθρώπους με κιθάρες και να εκδηλώνει από φοβική έως επιθετική συμπεριφορά απέναντί τους. Ακολουθώντας τις οδηγίες του κτηνιάτρου σου οφείλεις να κάνεις σωστή αλλά πάνω απ όλα ασφαλή κοινωνικοποίηση στο κουτάβι σου. Και όχι. Κοινωνικοποίηση δεν είναι να το πετάξεις μέσα σε ένα πάρκο με άλλα σκυλιά όλων των ηλικιών τα οποία μπορεί να το τρομάξουν με σοβαρές επιπτώσεις στην μετέπειτα συμπεριφορά του απέναντι σε άλλα σκυλιά. Μια αποτυχημένη κοινωνικοποίηση μπορεί να πυροδοτήσει προβληματικές συμπεριφορές αργότερα όπως είναι το άγχος αποχωρισμού ή η επιθετικότητα. Και πίστεψέ με, δεν τα θες αυτά.

Θέμα τρίτο: Η εκπαίδευση στη φάση του κουταβιού 
Αν σε ρωτούσα τι περιλαμβάνει εκπαιδευτικά αυτή η περίοδος, ξέρω θα μου απαντούσες ότι πρέπει να μάθεις στο κουτάβι σου να κάνει τις ανάγκες του έξω, να μην μασάει έπιπλα, να μην πηδάει πάνω σε έπιπλα ή ανθρώπους και να μην κάνει ζημιές όλων των ειδών. Ακούγεται αρκετό ε; Και όμως ο περισσότερος κόσμος νομίζει ότι το να ασχοληθεί μερικές βδομάδες είναι αρκετό και μάλιστα απορούν μετά γιατί το σκυλί τους κάνει ακόμα καταστροφές και ατυχήματα. Μερικοί περιορισμοί που πρέπει να μάθει το σκυλί για να συμβιώνετε αρμονικά θέλουν μήνες δουλειά. Εδώ θα ήθελα να τονίσω ότι η αλλοτριοφαγεία , δηλαδή οι καταστροφές και το μάσημα πραγμάτων μέσα στο σπίτι, μπορεί να διαρκέσει μέχρι και 2 χρόνια. Σε κάποιες ράτσες δε, όπως είναι τα Golden και τα Labrador retrievers, μπορεί και παραπάνω από 2 χρόνια. Αυτό τι σημαίνει; Ότι η απάντηση που έδωσες στην αρχική μου ερώτηση, όλη αυτή η εκπαίδευση που χρειάζεται ένα κουτάβι δηλαδή, πρέπει να διαρκέσει τουλάχιστον 2 χρόνια, για να μπορείς να πεις ότι εμπιστεύεσαι το σκυλί σου μόνο του και ελεύθερο στο σπίτι όταν λείπεις.

 Θέμα τέταρτο: Η εκπαίδευση στην εφηβεία 
Αυτή η άχαρη περίοδος τόσο για ανθρώπους όσο και για τα σκυλιά τελικά. Από 6 ως 18 μηνών το μικρό σου, ναι θα περάσει την εφηβεία του και αυτό. Είναι η περίοδος όπου η χνουδωτή χαριτωμένη κουταβόφατσα έχει γίνει μια αεικίνητη μηχανή μασίματος και σκανταλιών. Αν δεν θυμάσαι πως ήσουν στην εφηβεία σου, ρώτησε τους γονείς σου. Αυτοί σίγουρα θυμούνται.. Άρνηση υπακοής ακόμα και σε εντολές που έχει ήδη μάθει, αέρας ανεξαρτησίας, ανταρσία σε διάφορα σημεία της πρότινος φυσιολογικής συμβίωσής σας. Όλα αυτά μαζί σε ένα εκρηκτικό κοκτέιλ. Σε αυτή την φάση, μια καλή λύση είναι να επαναλαμβάνεις από μέσα σου το εξής: «Όταν θα γίνεις 3 χρονών, θα είσαι ένας υπέροχος σκύλος». Όσες φορές την μέρα χρειάζεται ώστε να πέφτει η πίεση σου και να διώχνεις τις δολοφονικές τάσεις προς τον έφηβο σκύλο σου.

 Θέμα πέμπτο: Η σωστή διαχείριση του περιβάλλοντος του σκύλου 
Όταν ήσουν μωρό, οι γονείς σου δεν άφηναν πιρούνια δίπλα από τις πρίζες του σπιτιού θεωρώντας ότι απλά δεν θα δοκιμάσεις το πείραμα. Έτσι λοιπόν και εσύ πρέπει με διάφορα περιοριστικά μέτρα να διαμορφώσεις κατάλληλες και ασφαλείς συνθήκες διαβίωσης για το κουτάβι σου. Μην αφήνεις στο πάτωμα ή σε άλλα προσβάσιμα μέρη πράγματα τα οποία δεν θες να κλαίς μετά καθώς και οτιδήποτε αιχμηρό ή δηλητηριώδες για το κουτάβι σου. Μην ξεχνάς ότι ακόμα και εσύ να είσαι μαζί του στον ίδιο χώρο με επικίνδυνα αντικείμενα, θα πρέπει να είσαι άγρυπνος φρουρός του αφού μέσα σε κλάσματα μπορεί να γίνει το ατύχημα.

 Μήπως όλα αυτά σου ακούγονται πιο πολλά απ όσα είχες φανταστεί; Η απόκτηση ενός κουταβιού είναι μια πολύ σοβαρή απόφαση η οποία όπως σου εξήγησα, απαιτεί αρκετή δουλειά ειδικά τα πρώτα 2 χρόνια. Αν νομίζεις ότι δεν είσαι έτοιμος, καλύτερα να το ξανασκεφτείς. Σου έχω όμως και μια άλλη λύση μην ανησυχείς. Μπορείς να υιοθετήσεις έναν ενήλικο σκύλο άνω των 3 ετών ο οποίος θα σε κουράσει πολύ λιγότερο και θα ταιριάζει περισσότερο με τον πολυάσχολο τρόπο ζωής σου. Όρεξη να έχεις και αγάπη, πολλή αγάπη να δώσεις και να πάρεις.

Πόσο σημαντικά είναι τα κατοικίδια στη ζωή των παιδιών

Τα ζώα είναι ένας σπουδαίος σύμμαχος στην ανάπτυξη της συναισθηματικής νοημοσύνης του παιδιού, που δεν θα το προδώσει ποτέ, επισημαίνει η Επαγγελματίας Ψυχικής Υγείας, Χαρίκλεια Μανουσάκη! 

 Όλοι μας έχουμε δει μικρά παιδιά να τρέχουν να πιάσουν περιστέρια σε μία πλατεία, να αγκαλιάζουν ένα σκυλάκι, να κρατούν σφιχτά ένα γατάκι, να παρατηρούν μία χελώνα σε ένα πάρκο. Τα παιδιά αγαπούν ιδιαιτέρως τα ζώα και παρότι έχουν εντελώς διαφορετικές γλώσσες, μεταξύ τους επικοινωνούν θαυμάσια. Ένα ζωάκι είναι ένας εξαιρετικά υπομονετικός ακροατής, ένας συμπαίκτης με ιδιαίτερα ευχάριστα γνωρίσματα: δεν κρίνει, δεν διακόπτει, δεν παρεμβαίνει σε καμία ιστορία που ένα παιδί του αφηγείται, δείχνει πάντα κατανόηση σε κακούς βαθμούς, σε μία στεναχώρια, σε μία δύσκολη στιγμή του παιδιού. Το προστατεύει, το συντροφεύει και συμμαχεί σιωπηλά με αυτό. Είναι ένας σπουδαίος σύμμαχος στην ανάπτυξη της συναισθηματικής νοημοσύνης του παιδιού, που δεν θα το προδώσει ποτέ! Τα κίνητρα των παιδιών για την απόκτηση ενός κατοικίδιου είναι η συντροφιά στην καθημερινότητα και το παιχνίδι. Η συντροφιά του, θα οδηγήσει το παιδί σε σπουδαίες ανακαλύψεις και συνειδητοποιήσεις, ενώ η συμβίωση μαζί του θα το ωφελήσει, σε κοινωνικό και συναισθηματικό επίπεδο. Η επιστήμη έχει εμπεριστατωμένα εξετάσει τα πολλαπλά οφέλη των κατοικίδιων στην υγεία, την ψυχική ανάπτυξη και την ευεξία των παιδιών. Οι μελέτες δείχνουν ότι τα ζώα μπορούν να λειτουργήσουν ως προστασία από στρεσογόνους παράγοντες, μετριάζοντας το αίσθημα της δυσφορίας που προκαλούν οι αγχωτικές εμπειρίες, μειώνοντας την αίσθηση του σωματικού και συναισθηματικού πόνου, ενώ η κατοχή ενός σκύλου, ειδικότερα, μπορεί να προάγει έναν πιο υγιεινό και περισσότερο δραστήριο τρόπο ζωής.

Κοινωνικοσυναισθηματική ανάπτυξη 
Τα κατοικίδια παρέχουν στα παιδιά συναισθηματική υποστήριξη και ένα αίσθημα ασφάλειας. Σε σχετική μελέτη βρέθηκε ότι νήπια και βρέφη που μεγαλώνουν με ένα ζώο συντροφιάς, τείνουν να μην πιπιλούν τον αντίχειρά τους (κλασσικό παράδειγμα συναισθηματικής ανασφάλειας), καθώς τρέφουν γνωστικά τον εγκέφαλο τους από την επικοινωνία με το ζωάκι που υπάρχει στο σπίτι, όταν οι γονείς είναι απασχολημένοι. Το κατοικίδιο μπορεί να ενδυναμώσει ουσιαστικά την κοινωνικότητα ακόμα και των πιο «δειλών» μικρών παιδιών. Μέσα στο σπίτι, το κατοικίδιο δεν συμμορφώνει το παιδί, αλλά το αποδέχεται και το αγαπά, με αποτέλεσμα το παιδί να θεμελιώνει καλύτερη εικόνα του εαυτού του. Έξω από το σπίτι, ένα παιδάκι που κάνει βόλτα με το κατοικίδιο του, γίνεται εύκολα πόλος έλξης από άλλα παιδιά που θα πλησιάσουν να το χαϊδέψουν ή να παίξουν μαζί του, ενδυναμώνοντας την κοινωνική εικόνα και αυτοεκτίμηση του παιδιού. Η φροντίδα των σωματικών αναγκών του κατοικίδιου από το παιδί, με υποχρεώσεις που ταιριάζουν στην ηλικία του (π.χ. να γεμίζει το μπολ του κατοικίδιου με νερό, να το χτενίζει, να το κάνει μπάνιο ή να το πηγαίνει βόλτα με επιτήρηση), ενισχύει την κοινωνική ευθύνη αλλά και την αυτοεκτίμηση από την ικανοποίηση που παίρνει ως φροντιστής του κατοικίδιου του, με αποτέλεσμα να μεγαλώνει με τις αξίες της υπευθυνότητας και της εμπιστοσύνης από την επιτυχή ανάληψη ευθυνών και αρμοδιοτήτων, αναλόγων της ηλικίας του. Εκτός από τις σωματικές ανάγκες του ζώου, τα παιδιά μαθαίνουν να φροντίζουν και τις συναισθηματικές ανάγκες του μικρού τους φίλου (π.χ. όταν είναι κουρασμένο και δεν θέλει να παίξει ή ακόμα όταν φοβάται στην επίσκεψη στον κτηνίατρο). Με τον τρόπο αυτό διδάσκονται για τα συναισθήματα των άλλων και τα για δικά τους, μέσα από την αλληλεπίδραση. Ένα βασικό χαρακτηριστικό της συναισθηματικής νοημοσύνης είναι η «ενσυναίσθηση», η ικανότητα δηλαδή ενός προσώπου να αντιλαμβάνεται και να κατανοεί τα συναισθήματα του άλλου. Η ενσυναίσθηση βοηθά το παιδί στην αυτορρύθμιση και την οριοθέτηση της συμπεριφοράς του αναγνωρίζοντας και σεβόμενο τις ανάγκες του άλλου. Με τη βοήθεια των γονέων, ένα κατοικίδιο μπορεί να προσφέρει μια εξαιρετική ευκαιρία για την ανάπτυξη της έννοιας της «ενσυναίσθησης». Τα ευρήματα αναπτυξιακών ερευνών καταδεικνύουν ότι η ποιότητα της σχέσης που υπάρχει ανάμεσα σε παιδιά και τα κατοικίδια τους, τα βοηθά να βιώσουν μεγαλύτερο δέσιμο σε όλη την γκάμα των σχέσεών τους, ως ενήλικες. Από άλλη έρευνα προέκυψε πως νεαροί ενήλικες που είχαν κατοικίδιο ως παιδιά, ενδιαφερόταν και συμμετείχαν περισσότερο στα κοινά, με τη μορφή προσφοράς εθελοντικών υπηρεσιών στις κοινότητές τους, βοηθούσαν περισσότερο φίλους και συγγενείς και ανέπτυσσαν ηγετικές συμπεριφορές, συγκριτικά με όσους δεν είχαν αναλάβει τη φροντίδα κάποιου κατοικίδιου. Όσο πιο ενεργή ήταν μάλιστα, η συμμετοχή τους ως παιδιά στη φροντίδα ενός ζώου, τόσο εντονότερη ήταν και η αλληλεπίδρασή τους με άλλα μέλη του κοινωνικού συνόλου.

Γνωστική ανάπτυξη 
Τα παιδιά μαθαίνουν να παρατηρούν, να αντιλαμβάνονται και να ανταποκρίνονται κατάλληλα στη μη λεκτική συμπεριφορά των κατοικίδιων ζώων, ενισχύοντας την επικοινωνία τους σε όλες τις μελλοντικές διαπροσωπικές τους σχέσεις. Σύμφωνα με πολλές ψυχολογικές θεωρίες, η βιωματική μέθοδος γνώσης, (εμπειρική γνώση), ενισχύει ουσιαστικά το πρόσωπο στο να αντιμετωπίσει τη ζωή περισσότερο ρεαλιστικά και να αντεπεξέλθει σε τυχόν δυσκολίες και απώλειες στον κύκλο της δικής του ζωής. Μέσω της παρατήρησης, θα κατανοήσει τις αναλογίες της ανθρώπινης ζωής και της ζωής των ζώων αποκτώντας μια καλύτερη επαφή με τη δική του φύση και τις υπαρξιακές της διαστάσεις, θα ενδιαφερθεί για τον φυσικό κύκλο ζωής και να θελήσει να αναζητήσει περισσότερες πληροφορίες γύρω από θέματα της αναπαραγωγής, της γέννησης, της ασθένειας, του θανάτου. Η επαφή, επίσης, με το παιδί σε καθημερινές δραστηριότητες όπως το παιχνίδι, ενισχύει τις εγκεφαλικές συνάψεις που συνδέουν τη γνώση με το συναίσθημα. Για παράδειγμα, η κατασκευή ενός σπιτιού για το ζωάκι ή το παιχνίδι μαζί του, βάζει σε διαδικασία το παιδί να χρησιμοποιήσει συγχρόνως τη φαντασία και την επινοητικότητά του, επιτυγχάνοντας ένα σκοπό. Η γνωστική διαδικασία με τη μορφή εκτιμήσεων, σκέψεων και δράσεων, παίζουν σημαντικό ρόλο στον καθορισμό και πρόκληση των συναισθημάτων. Συμπερασματικά, μπορούμε να πούμε ότι η συμβίωση με ένα κατοικίδιο ζώο βοηθά ένα παιδί να καλλιεργήσει τις αξίες της οικολογικής συνείδησης, της ηθικής ευθύνης του αλτρουισμού, της κοινωνικής αξίας, της ενσυναίσθησης. Σε αυτή την προσπάθεια, οι γονείς έχουν έναν ενεργό και πολύ σημαντικό ρόλο, καθώς η επιλογή του ζώου, η επιτήρηση της διάδρασης μαζί του, οι συνθήκες διαμονής και διαβίωσής του, η συμφωνία στη συμμετοχή των παιδιών στην καθημερινή φροντίδα του ζώου είναι παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπ’ όψιν, πριν την απόφαση για την απόκτηση ενός ζώου συντροφιάς στο σπίτι.

Θέματα που χρήζουν Προσοχής
 * Σε περίπτωση που υπάρξουν προβλήματα συμπεριφοράς, από το κατοικίδιό σας συνιστούμε τη συζήτηση και τη συνεργασία με έναν καλό εκπαιδευτή, ο οποίος θα μπορέσει να εξηγήσει τι προκαλεί τη δύσκολη συμπεριφορά του ζώου και να προτείνει λύσεις, για πως μπορείτε να χειριστείτε τη συμπεριφορά και να καλύψτε τις ανάγκες του κατοικίδιου. Πολύ συχνά, η έλλειψη βόλτας, ο περιορισμός του κατοικίδιου σε μικρούς χώρους μακριά από την οικογένεια, στρεσάρουν τα κατοικίδια και δημιουργούν αλλαγές στη συμπεριφορά. Ας θυμόμαστε, ότι το κατοικίδιο είναι ένα ακόμη μέλος της οικογένειας μας που του αξίζει η φροντίδα κι ο σεβασμός, ώστε να μας αντιμετωπίζει κι αυτό με τον ίδιο τρόπο. * Σε περίπτωση που υπάρξουν προβλήματα συμπεριφοράς, από τα παιδιά προς τα ζώα, συνιστούμε τη συζήτηση και τη συνεργασία με έναν παιδοψυχολόγο. Η παιδική βία απέναντι στα ζώα ενδέχεται να προμηνύει ενήλικη επιθετικότητα και εγκληματικότητα. Η παιδική εγκληματικότητα κατά των ζώων αποτελεί πιθανό δείκτη του πως θα εξελιχθεί το παιδί αργότερα ως ενήλικας. Μαθαίνοντας από νωρίς στο παιδί το σεβασμό και την αγάπη προς τα ζώα, του προσφέρουμε ένα πολύτιμο εφόδιο για έναν κοινωνικώς αποδεκτό και σωστό τρόπο συμπεριφοράς ενάντια στην έννοια της βίας.
 vita.gr

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ: ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΚΟΥΤΑΒΙΩΝ

Η κοινωνικοποίηση του κουταβιού είναι απο τα βασικότερα στάδια εκπαίδευσης των σκύλων....

αφορά όλους τους σκύλους και ξεκινάει με το που έρχεται στη ζωή το κουτάβι και διαρκεί περίπου μέχρι να γίνει 4 μηνών.(συνεχίζεται και μετά την περίοδο αυτή αλλά οι πρώτοι 4 μήνες είναι οι πιο σημαντικοί και καθοριστικοί .

 Αυτό το σύντομο χρονικό διάστημα είναι η πρώτη ευκαιρία που έχουμε για να κοινωνικοποιήσουμε σωστά το κουτάβι μας, καθώς αυτή η περίοδος καθορίζει το χαρακτήρα και τη συμπεριφορά που θα έχει για όλη την υπόλοιπη ζωή του. Τι εννοούμε όταν λέμε κοινωνικοποίηση του σκύλου: Λέγοντας κοινωνικοποίηση εννοούμε την γνωριμία και ομαλή εξοικείωση του κουταβιού με τον κόσμο. Δηλαδή με άλλα ζώα, με άλλους ανθρώπους, με το περιβάλλον στο οποίο θα ζήσει, με τα μέλη της οικογένειάς μας με μυρωδιές, ήχους, αντικείμενα κλπ

. Ακόμα και απλοί καθημερινοί ήχοι για εμάς όπως για παράδειγμα η ηλεκτρική σκούπα, ο θόρυβος από τα αμάξια κλπ, για ένα κουτάβι αποτελούν εντελώς νέες εμπειρίες με τις οποίες θα πρέπει να φροντίσουμε να εξοικειωθεί ομαλά ώστε στην υπόλοιπη ζωή του να μπορεί να είναι άνετο και προσαρμοσμένο σε αυτά και όσα άλλα νέα εξωτερικά ερεθίσματα μπορεί να συναντήσει. Η κοινωνικοποίηση βοηθάει μεταξύ άλλων το κουτάβι μας να μην είναι ντροπαλό, φοβικό και εσωστρεφές και το οπλίζει με αυτοπεποίθηση ώστε να αντιμετωπίζει κάθε νέα κατάσταση που θα συναντήσει στην μετέπειτα ζωή του με θετικό και σωστό τρόπο χωρίς φοβίες και ψυχολογικά προβλήματα. Κοινωνικοποίηση δεν σημαίνει να εκθέτουμε το κουτάβι μαζικά σε όσο το δυνατόν περισσότερα νέα εξωτερικά ερεθίσματα προκειμένου να εξοικειωθεί με αυτά.

Σημαίνει ελεγχόμενη απο εμάς γνωριμία του κουταβιού μας σε νέες καταστάσεις, ανθρώπους, αντικείμενα, ήχους, ζώα, μυρωδιές κλπ με τέτοιο τρόπο, ώστε σιγουρεύουμε πως κάθε νέα τέτοια εμπειρία να είναι για το κουτάβι θετική και πως στο μέλλον θα μπορεί να αντεπεξέλθει σε παρόμοιες συνθήκες χωρίς να του προξενούν φοβίες , στρες και προβληματική συμπεριφορά. Η εισαγωγή στις νέες αυτές εμπειρίες κοινωνικοποίησης πρέπει να γίνει προσεκτικά ώστε να αποφευχθούν οι αρνητικές εμπηρείες:

 Αν για παράδειγμα σε αυτή την κρίσιμη ηλικία των 4 πρώτων μηνών το κουτάβι μας τρομάξει από έναν επιθετικό (μη σωστά κοινωνικοποιημένο σκύλο), τότε είναι πολύ πιθανόν να του προκληθεί μόνιμη φοβία για την υπόλοιπη ζωή του ή και επιθετικότητα. Η κοινωνικοποίηση είναι απόλυτα απαραίτητη για όλους μα όλους τους σκύλους, ανεξάρτητα απο το τι ράτσα είναι, και ανεξάρτητα αν τον προορίζουμε για σκύλο συντροφιάς, κυνηγόσκυλο, οδηγό για τυφλούς ή οτιδήποτε άλλο μπορεί να βάλει ο νους μας.
 Εξάλλου κοινωνικοποίηση δεν σημαίνει πως ντε και καλά θα κάνουμε το κουτάβι μας μαλθακό που θα ξαπλώνει ανάσκελα για να πάρει χάδια ακόμα και από διαρρήκτες, ένα σωστά κοινωνικοποιημένο σκυλί είναι σε θέση να καταλάβει ποιος έρχεται με καλές προθέσεις και ποιος όχι. Είναι η απόλυτα απαραίτητη διαδικασία που οφείλουμε να προσφέρουμε στους σκύλους μας και σημαίνει σταδιακή και ΘΕΤΙΚΗ εξοικείωση με τους ανθρώπους, με τα ζώα, τους ήχους , τις μυρωδιές και καταστάσεις που πρόκειται να συναντάει στη ζωη του, ώστε να εξοικειωθεί μαζί τους για να μη του προκαλούν φοβίες, υστερίες, και προβλήματα στην ψυχολογία και τη συμπεριφορά του.

 Σκυλιά εγκαταλελειμμένα σε οικόπεδα ή κήπους σπιτιών, αποκομμένα απο το περιβάλλον που δεν τους έχει γίνει κοινωνικοποίηση με στόχο να <<αγριέψουν>> για να είναι καλοί φύλακες, όχι μόνο έχουν αμφίβολη αποτελεσματικότητα στη φύλαξη αλλά γίνονται επικίνδυνα μοναχικά και δυστυχισμένα σκυλιά που όταν κάποιος πλησιάζει γαυγίζουν κυρίως απο ανασφάλεια και επειδή νιώθουν παγιδευμένα και όχι απο ένστικτο φύλακα. Η κοινωνικοποίηση του κουταβιού ξεκινάει απο την ίδια τη μητέρα του. Εκείνη του δίνει τα πρώτα μαθήματα πειθαρχίας και το μαθαίνει μαζί με τα αδελφάκια του να ελέγχει το δάγκωμά του. Ένας έμπειρος και σωστός εκτροφέας θα φροντίσει τα κουτάβια να μη μεγαλώνουν απομονωμένα απο ανθρώπινους ήχους και εξωτερικά ερεθίσματα, αλλά σε κάποιο σημείο στο σπίτι του κοντά σε ανθρώπινες δραστηριότητες ώστε να εξοικειωθούν από πάρα πολύ νωρίς σε ανθρώπους και γενικότερα ανθρώπινους ήχους μυρωδιές και συμπεριφορές - πράγμα που τα βοηθάει πάρα πολύ να κοινωνικοποιηθούν πολύ πιο σύντομα παρά αν μεγάλωναν απομονωμένα σε ένα αφύσικο περιβάλλον (πχ Pet shop ή σε έρημη αυλή πίσω απο το σπίτι). Με την κοινωνικοποίηση μπορούμε να αποφύγουμε ένα σωρό προβλήματα συμπεριφοράς ώστε να μη γίνει στο μέλλον ούτε ντροπαλός, ούτε επιθετικός , ούτε να εχει στρες κάθε φορά που θα συναντάει κάτι καινούργιο στη ζωή του.

 Ενας σωστά κοινωνικοποιημένος σκύλος, έχει άριστη ισορροπία ανάμεσα στο να είναι μεν προσεκτικός σε νέες καταστάσεις αλλά και στο να τις δέχεται με αυτοπεποίθηση και εξερευνητική διάθεση. Αντιθέτως στο μη κοινωνικοποιημένο σκύλο, οτιδήποτε έξω απο τη ρουτίνα του προκαλεί στρες και άσχημη ψυχολογία. Κατά πάσα πιθανότητα το κουτάβι θα έρθει στο σπίτι μας αφού απογαλακτιστεί και έχοντας συμπληρώσει τους 2 πρώτους μήνες της ζωής του. Ξεκινάμε άμεσα την εκπαίδευση του στο σπίτι - κάτι που αποτελεί και σημαντικό μέρος της κοινωνικοποίησής του και το βοηθάει να γνωριστεί με εμάς - το περιβάλλον που θα ζήσει - και επίσης να προσαρμοστεί καλά και να χτίσει την αυτοπεποίθησή του και τη σχέση του μαζί μας. Ξεκινώντας την εκπαίδευση στο κουτάβι μας , όπως για παράδειγμα να του μαθαίνουμε που να κάνει την ανάγκη του, τι επιτρέπεται να δαγκώνει και τί όχι καθώς και κάποιες βασικές εντολές, το βοηθάμε να κοινωνικοποιηθεί και να προσαρμοστεί χωρίς προβλήματα στο περιβάλλον που πρόκειται να ζήσει. Οτιδήποτε θα κληθεί να αντιμετωπίσει ως ενήλικας σκύλος είναι χρήσιμο να του το δείξουμε απο κουτάβι, όπως για παράδειγμα βόλτες με το αμάξι ώστε να συνηθίζει,ακόμα και ήχους (σημαντικό όποτε ακούει βροντές να μένει χαλαρός).
 Καθώς δε θα έχει ολοκληρώσει τον εμβολιασμό του και δε θα έχουμε τη δυνατότητα να το βγάλουμε έξω βόλτα για να το βοηθήσουμε να κοινωνικοποιηθεί, είναι ιδιαίτερα χρήσιμο να φροντίζουμε να έχουμε επισκέπτες φίλους μας στο σπίτι που να συναντάνε και να χαϊδεύουν το κουτάβι μας, ώστε να γνωρίζει όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο. Το βουρτσίζουμε και ελέγχουμε τα αυτάκια του και όλο του το σώμα απο μικρό , ώστε να συνηθίζει την ανθρώπινη επαφή όσο το δυνατόν συντομότερα ώστε να μην έχουμε δυσκολίες αργότερα με την φροντίδα του. Όταν ολοκληρωθεί ο εμβολιασμός, ξεκινάμε την κοινωνικοποίησή του και σε εξωτερικούς χώρους, πάντα προσέχοντας με ποιους το φέρνουμε σε επαφή.
Δε θέλουμε ούτε ανθρώπους που είναι φοβικοί σε σκύλους ούτε και σκύλους επιθετικούς από ελλειπή κοινωνικοποίηση και ανασφάλεια. Η κοινωνικοποίηση του κουταβιού μας είναι εύκολη όσο και σημαντική, και είναι κρίμα γιατί πολλοί σκύλοι δε θα είχαν εγκαταλειφθεί καταδικασμένοι να πεθάνουν αδέσποτοι, αν οι άνθρωποι που τα πήραν, είχαν φροντίσει να μάθουν απο την αρχή λίγα βασικά πράγματα για το σκύλο τους, όπως για παράδειγμα τί σημαίνει κοινωνικοποίηση για το σκύλο και τη σημασία που έχει αυτή στην διαμόρφωση του χαρακτήρα του , στη συμπεριφορά του και στην ποιότητα της μετέποιτας ζωής του.
 Η κοινωνικοποίηση του σκύλου είναι εύκολη και διασκεδαστική διαδικασία και είναι δική μας ευθύνη να την παρέχουμε στο κουτάβι μας. Στη ουσία γνωρίζουμε στο σκύλο μας τον κόσμο μας και είναι στο χέρι μας να το κάνουμε με θετικό τρόπο ώστε η εξοικείωση του κουταβιού με τον κόσμο μας να γίνει και για τους 2 μας μια ακόμα κοινή διασκεδαστική εμπειρία που με το καλημέρα θα ισχυροποιήσει τους δεσμούς μεταξύ μας.
Παράλληλα θα έχουμε κάνει το πιό σημαντικό βήμα στη σχέση μας με το σκύλο που θα ζήσει ευτυχυσμένα την υπόλοιπη ζωή του μαζί μας χωρίς προβλήματα στην ψυχολογία του και στη συμπεριφορά του!

Πως να απομακρύνετε τις μυρωδιές του κατοικιδίου σας από το πάτωμα

Όταν θέλετε να καθαρίσετε το σημείο που ο σκύλος η η γάτας σας έχει κατουρήσει, μην χρησιμοποιείτε πoτε καθαριστικά που περιέχουν αμμωνία. 

Ο λόγος είναι απλός. Τα ούρα τους περιέχουν έτσι κι αλλιώς αμμωνία. Οπότε, δεν απομακρύνουμε την οσμή, απλά προσθέτουμε - κατά κάποιο τρόπο- επιπλέον. Ως αποτέλεσμα, το σημείο συνεχίζει να μυρίζει και πιθανό είναι να προσελκύσει το κατοικίδιο σας και πάλι. Τι πρέπει να κάνετε;

 1. Αρχικά καθαρίστε το σημείο με χαρτί κουζίνας για να απορροφήσει τα υγρά και όχι με κάποια πετσέτα που θα τα απλώσει περισσότερο.

 2. Μπορείτε να καθαρίσετε με κάποιο από τα καθαριστικά του εμπορίου - για πιάτα ή το πάτωμα -αρκεί να μην περιέχει αμμωνία. Προσοχή. Μην χρησιμοποιήσετε χλωρίνη. Δεν έχει αποτέλεσμα και είναι τοξική για το κατοικίδιο σας. Επίσης, είναι επικίνδυνο να ανακατεύεται αμμωνία και χλωρίνη.

 3. Στα Pet Shop μπορείτε να βρείτε ειδικά καθαριστικά που απομακρύνουν τις μυρωδιές αποτελεσματικά.

 4. Μία φυσική μέθοδος είναι, αφού έχετε στεγνώσει καλά το σημείο, να καθαρίσετε με άσπρο ξύδι. 

5. Ένα πολύ καλό απολυμαντικό που μπορείτε να βρείτε εύκολα στα ανθρώπινα φαρμακεία είναι το CETAVLON. Υπάρχουν δύο τύποι. Εξηγήστε στον φαρμακοποιό πως το χρειάζεστε για απολύμανση πατώματος, ώστε να σας δώσει το κατάλληλο. Η καλύτερη λύση είναι η πρόληψη. Εκπαιδεύστε το κατοικίδιο σας ώστε να κάνει την ανάγκη του έξω από το σπίτι ή σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο. Petsonly

Τα σκυλιά προσφέρουν κάτι περισσότερο από συντροφικότητα

Εάν έχετε ήδη έναν τετράποδο φίλο, έχετε αρκετούς λόγους να τον ευχαριστήσετε. 
Αν σκέφτεστε να πάρετε έναν, δείτε τα εκπληκτικά οφέλη που απολαμβάνουν όσοι ζουν με σκύλο… 

1. Γυμνάζεστε περισσότερο Το να έχετε σκύλο σας αναγκάζει να ασκείστε κάθε μέρα. Όταν βαριέστε να πάτε στο γυμναστήριο, το σκυλί που σας περιμένει να το πάτε βόλτα είναι η λύση. Μία βόλτα 30 λεπτών κάθε μέρα έχει σημαντικά οφέλη για τον οργανισμό.

 2. Λιγότερη ένταση Μελέτες έχουν δείξει πώς τα σκυλιά μειώνουν τα επίπεδα του άγχους. Χαϊδεύοντας το σκυλί σας παίζοντας με το σκυλί σας, ή απλά μιλώντας του, σας βοηθάει να αποβάλλετε το άγχος. Η έρευνα δείχνει ότι η ιδιοκτησία σκύλου μειώνει τις ορμόνες του στρες και οι επιπτώσεις αυτές αντισταθμίζουν συνήθως το άγχος που προκαλείται από τη φροντίδα του.

 3. Βελτιώνει την κοινωνική σας ζωή Οι άνθρωποι είναι πιο πιθανό να σταματήσουν και να μιλήσουν μαζί σας όταν περπατάτε με έναν σκύλο. Πηγαίνοντας στο πάρκο με το σκυλί μπορεί να αποτελέσει αφορμή για γνωριμία με άλλους ζωόφιλους

 4. Έγκαιρη διάγνωση ασθενειών όπως ο καρκίνος Η μοναδική αίσθηση όσφρησης ενός σκύλου μπορεί να σας ειδοποιήσει όταν κάτι δεν πάει καλά. Πολλοί ιδιοκτήτες σκυλιών έχουν αναφέρει ότι το σκυλί τους μύριζε, έγλειφε ή σκούνταγε σημάδια στο δέρμα τους τα οποία αποδείχθηκαν αργότερα καρκινικά. Ένα από τα απροσδόκητα οφέλη του να έχει κανείς σκύλο είναι ότι μπορεί να σώσει ακόμη και τη ζωή σας, βοηθώντας σας να ανιχνεύσετε έγκαιρα ασθένειες.

 5. Τα παιδιά σας θα είναι λιγότερο πιθανό να έχουν αλλεργίες Τα παιδιά που μεγαλώνουν με ένα σκυλί είναι λιγότερο πιθανό να έχουν αλλεργίες. Στην πραγματικότητα, ζώντας σε σπίτι με σκυλί μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά να μεγαλώσουν έχοντας πιο ισχυρό ανοσοποιητικό.

 6. Η καρδιά σας θα είναι πιο υγιής Μελέτες έχουν δείξει ότι χάιδεμα ενός σκύλου μειώνει τον καρδιακό ρυθμό του ατόμου. Ως εκ τούτου , οι ιδιοκτήτες σκύλων είναι πιο πιθανό να έχουν μια υγιή καρδιά. Στην πραγματικότητα έρευνες έχουν δείξει ότι οι ιδιοκτήτες σκύλων είναι πολύ πιο πιθανό να επιβιώσουν από καρδιακή προσβολή σε σύγκριση με όσους δεν έχουν σκυλιά, ενώ ειδικά οι άνδρες ιδιοκτήτες σκύλων έχουν την τάση να εμφανίσουν μειωμένο ποσοστό καρδιακών παθήσεων.

 7. Καταπολεμά την κατάθλιψη Τα οφέλη της ιδιοκτησίας σκύλου επεκτείνονται και στον τομέα της ψυχικής υγείας. Οι ιδιοκτήτες σκύλων είναι λιγότερο πιθανό να εμφανίσουν κατάθλιψη. Επίσης οι ιδιοκτήτες σκυλιών που έχουν διαγνωστεί με κλινική κατάθλιψη αναρρώνουν πιο εύκολα, αφού η φροντίδα του σκύλου βοηθά στην ανακούφιση των συμπτωμάτων της κατάθλιψης και ενθαρρύνει τους ανθρώπους να είναι πιο θετικοί.

 8. Τα γηρατειά έρχονται πιο ανώδυνα Ένας σκύλος στο σπίτι ωφελεί τους ηλικιωμένους ανθρώπους με πολλούς τρόπους. Ασθενείς με Αλτσχάιμερ έχουν λιγότερες «κρίσεις» όταν υπάρχει ένα σκυλί στο σπίτι και όσοι φροντίζουν τους ηλικιωμένους, αναφέρουν ότι αισθάνονται λιγότερο άγχος όταν είναι σπίτι και ένα σκυλί. Μάλιστα τα σκυλιά είναι σε θέση να ειδοποιήσουν τους γείτονες αν κάτι συμβεί στο αφεντικό τους.

 9. Τον κίνδυνο για γενική ασθένεια μειώνεται Οι ιδιοκτήτες σκύλων αντιμετωπίζουν λιγότερα προβλήματα υγείας. Τείνουν να έχουν χαμηλότερα επίπεδα τριγλυκεριδίων και χοληστερόλης σε σύγκριση με όσους δεν έχουν σκυλιά. Τα σκυλιά εκθέτουν τους ιδιοκτήτες τους σε πολλά μικρόβια, βοηθούν στο να χτιστεί ένα γερό ανοσοποιητικό. Ως αποτέλεσμα , οι ιδιοκτήτες σκύλων αρρωσταίνουν λιγότερο συχνά και λιγότερο σοβαρά από όσους δεν έχουν σκύλο.

 10. Προσφέρουν ασφάλεια Τα σκυλιά μπορεί να είναι ένα αποτελεσματικό σύστημα ασφαλείας στο σπίτι . Οι μελέτες δείχνουν ότι τα σκυλιά αποτρέπουν γενικά τους διαρρήκτες . Απλά γνωρίζοντας ότι έχετε ένα σκυλί που μπορεί να χρησιμοποιήσει την έντονη αίσθηση της ακοής για να εντοπίσει όποιον περιφέρεται γύρω από το σπίτι μπορεί να βοηθήσει να αυξήσει την αίσθηση της ασφάλειας, το οποίο είναι καλό τόσο για την ψυχική όσο και για την σωματική σας υγεία.

Παθαίνουν ναυτία τα σκυλιά όταν ταξιδεύουν;

Ορισμένα σκυλιά , πράγματι , παρουσιάζουν αυτή την ενόχληση. 

Αν τον παίρνετε από κουτάβι στο αυτοκίνητο, συνηθίζει, στην αρχή κάντε μικρές βόλτες και σταδιακά αυξήστε το χρόνο, έτσι θα εγκλιματιστεί και δεν θα παθαίνει ναυτία.

 Ποια είναι τα συμπτώματα;
 Όταν παρουσιάζει ναυτία του τρέχουν τα σάλια και υπάρχει πιθανότητα να κάνει εμετό.
 Πως μπορώ να το αντιμετωπίσω για να χαιρόμαστε το ταξίδι;
 1) Φροντίστε να μην ταΐζετε για κάποιες ώρες το σκύλο σας, πριν το ταξίδι με το αυτοκίνητο, ή το καράβι ή το αεροπλάνο. Αν το ταξίδι αρχίζει το πρωί, τελευταίο γεύμα πρέπει να είναι το βράδυ.
2) Σε σοβαρές περιπτώσεις ναυτίας δίνετε μια ώρα πριν ένα χαπάκι για τη ναυτία

Όταν η ευθανασία είναι η μόνη λύση

Ο "καλύτερος" θάνατος για οποιοδήποτε ζώο στον πλανήτη, είναι ο φυσικός θάνατος. 

Υπάρχουν όμως περιπτώσεις που λόγω ασθένειας ή ατυχήματος, η ποιότητα ζωής του δεν είναι αυτή που θα έπρεπε. Για έναν σκύλο που υποφέρει, πονάει και δεν μπορεί να θεραπευτεί η ευθανασία είναι ο καταλληλότερος τρόπος να τον απαλλάξεις από το μαρτύριο. Ο κτηνίατρος σου είναι αυτός που θα σου πει πως "είναι η μοναδική λύση" και μόνον αυτός. Όσοι το έχουν βιώσει γνωρίζουν ότι είναι μια από τις πιο δύσκολες καταστάσεις. Είναι μια πολύ δύσκολη απόφαση. Όλοι αγαπάμε πολύ τον σκύλο μας και η σχέση που έχουμε αναπτύξει μαζί του είναι μοναδική. Είναι όμως εγωιστικό να τον βλέπουμε να υποφέρει επειδή δεν έχουμε το κουράγιο να το αποφασίσουμε. Εάν έρθει εκείνη η στιγμή μπορείς να παρακαλέσεις τον κτηνίατρο να είσαι το τελευταίο ραντεβού. Στην ψυχολογική κατάσταση που μπορεί να βρίσκεσαι το τελευταίο πράγμα που θέλεις είναι έναν βιαστικό γιατρό και 4-5 πελάτες να περιμένουν απέξω. Καλό θα ήταν την στιγμή της ευθανασίας να βρίσκεσαι μαζί με τον αγαπημένο σου φίλο. Αν δεν το αντέχεις δεν πρόκειται κανείς να σε κατηγορήσει. Όπως και να έχει αφιέρωσε του μερικά λεπτά για να του πεις αντίο. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν το κουράγιο να κάνουν ούτε αυτό και αργότερα βιώνουν πολύ άσχημα συναισθήματα, όπως ενοχή... "εγκατέλειψα τον φίλο μου". Εάν ο σκύλος σου πονάει και είναι ανήσυχος, συζήτησε με το γιατρό την περίπτωση να του γίνει ένεση για να χαλαρώσει. Η τελική διαδικασία διαρκεί μόνο λίγα λεπτά και ο σκύλος σου δεν θα νιώσει κανένα πόνο από το φάρμακο. Η ένεση γίνεται ενδοφλέβια. Υπάρχουν σκύλοι που "κοιμούνται" σε 30 δευτερόλεπτα. Μην κρατήσεις μέσα σου συναισθήματα. Εάν νιώσεις την ανάγκη να κλάψεις μην ντραπείς. Θρήνησε για το σκύλος σου για όσο νιώσεις την ανάγκη. Μόνο έτσι θα μπορέσεις να συνεχίσεις. Να θυμάσαι όλες εκείνες τις μοναδικές στιγμές που πέρασες μαζί του. 

Χρήση κλίκερ (clicker) στην εκπαίδευση του σκύλου σας

  • Λίγα λόγια για το κλίκερ

Το κλίκερ για σκύλους είναι ένα απαραίτητο εργαλείο για την εκπαίδευση και η χρήση του είναι πολύ απλή και εύκολη. Επιβραβεύει θετικά την συμπεριφορά του σκύλου είτε με λιχουδιές είτε με τον χαρακτηριστικό ήχο από τον μηχανισμό του κλίκερ για σκύλους.

Θα εκπαιδεύσετε το σκυλί σας να αναγνωρίζει ότι έχει κάνει κάτι σωστό χρησιμοποιώντας το κλίκερ, το οποίο παράγει ένα σύντομο ήχο ο οποίος είναι ανιχνεύσιμος από το σκύλο ακόμα και σε μεγάλες αποστάσεις. Αρχικά, το μόνο που θα χρειαστείτε είναι να εφοδιαστείτε με κάποιες λιχουδιές για σκύλους, τις οποίες θα χορηγείται κάθε φορά που χρησιμοποιείται το κλίκερ. Αυτή η κίνηση θα διδάξει το σκύλο ότι όταν παράγεται ο ήχος από το κλίκερ, πρόκειται να ανταμειφθεί. Όταν ο σκύλος έχει συνηθίσει την εκπαίδευση με το κλίκερ, η εκπαίδευση με τις λιχουδιές μπορεί να μειωθεί σταδιακά. Ο σκύλος θα κληθεί να αναγνωρίσει την θετική συμπεριφορά της εκπαίδευσης που έχει διδαχθεί βάση του ήχου από το κλίκερ εκπαίδευσης.

  • Η βασική εκπαίδευση του σκύλου με κλίκερ

Η εκπαίδευση του σκύλου σας με τη χρήση του κλίκερ θα βοηθήσει το σκύλο σας να συνδέσει τη σωστή συμπεριφορά, με την ανταμοιβή αλλά επιπλέον, το κλίκερ αποτελεί ένα τρόπο να επικοινωνήσετε με το σκύλο σας λέγοντάς του: "Μ 'αρέσει αυτό! Να το κάνεις πιο συχνά!".

  • Συμβουλές για την βασική εκπαίδευση σκύλων με κλίκερ

Πιάστε κάποιες μικρές, νόστιμες λιχουδιές. Πατήστε το κουμπί κλίκερ (μην κάνετε κλικ κοντά στα αυτιά του σκύλου σας) και στη συνέχεια, δώστε στο σκυλί σας μια απόλαυση. Ξεκινήστε με 15 απολαύσεις, και κάντε τρεις ξεχωριστές συνεδρίες με 15 λιχουδιές την πρώτη σας ημέρα. Ύστερα, όταν το σκυλί σας έχει χαλαρώσει, κάντε κλικ στο κουμπί. Σας βλέπει το σκυλί; Σηκώθηκαν τα αυτιά του; Έρχεται κοντά σας για να του δώσετε κέρασμα; Αν ναι, μπορείτε να αρχίσετε να χρησιμοποιείτε το κλίκερ για την εκπαίδευση. Αν όχι, κάντε εξάσκηση με το κλίκερ για λίγες ακόμη συνεδρίες.

Αν ο σκύλος σας φοβάται τον ήχο, δοκιμάστε ένα κλίκερ με μαλακότερο ήχο και κάθε φορά που κάνετε κλικ, προσφέρετέ του μια ανταμοιβή, μέσα σε 1-2 δευτερόλεπτα μετά από το κλικ, ειδικά για αρχάρια σκυλιά. Σκεφτείτε το κλίκερ σαν μισθό του σκύλου σας - κλικ χωρίς λιχουδιά είναι σαν να δουλεύετε χωρίς να πληρώνεστε… θα πηγαίνατε πίσω στη δουλειά τη Δευτέρα;

Το φαγητό είναι γενικά ο ευκολότερος τρόπος για να ενισχύσετε τη σωστή συμπεριφορά. Αργότερα, μπορείτε να ενσωματώσετε τα παιχνίδια που αρέσουν στο σκύλο σας.

Σκεφτείτε το κλίκερ σαν μια φωτογραφική μηχανή με την οποία θέλετε να "τραβήξετε μια εικόνα" της συμπεριφοράς που σας αρέσει. Αν εκπαιδεύετε το σκύλο σας να κάθεται: κάντε κλικ για να καθίσει , κλικ όταν ο σκύλος σας ακουμπήσει στο πάτωμα και στη συνέχεια δώστε του μια απόλαυση. Ελέγξτε αν τα κλικ σας είναι αργά και "χάνετε την εικόνα" και προσπαθήστε να κλικάρετε όταν το σκυλί σας κάθεται ή ξαπλώνει και όχι μετά.

Σε αυτό το σημείο, μπορείτε να αρχίσετε να προσθέτετε τις εντολές. Πείτε την εντολή "Κάθισε!" καθώς ο σκύλος σας χαμηλώνει να ακουμπήσει στο έδαφος και στη συνέχεια, όταν κάτσει, κάντε πάλι κλικ στο κουμπί. Μετά, πετάξτε του την απόλαυση μακριά έτσι ώστε να πρέπει να σηκωθεί να τη φάει ενώ παράλληλα δημιουργείτε ένα επιπλέον λόγο εξάσκησης στην εντολή "Κάθισε!" .

Μόλις αρχίσει να ανταποκρίνεται στην εντολή αξιόπιστα, ξεκινήστε εξάσκηση έτσι ώστε το σκυλί σας να ανταποκρίνεται στην εντολή σε οποιοδήποτε περιβάλλον βρίσκεστε και ανεξάρτητα από τη μεταξύ σας απόσταση.

  • Μύθοι για το κλίκερ

1. Οι εκπαιδευτές που χρησιμοποιούν κλίκερ μεταφέρουν πάντα μαζί τους ένα κλίκερ και τρόφιμα.
Το κλίκερ είναι ένα διδακτικό εργαλείο για νέα συμπεριφορά. Μόλις η συμπεριφορά γίνει άριστη και υπακούει στις εντολές σας, το κλίκερ δεν είναι πλέον απαραίτητο. Στη συνέχεια, μπορείτε να καταργήσετε σταδιακά τις λιχουδιές, το παιχνίδι και τις ανταμοιβές.

2. Όλες οι συνεδρίες εκπαίδευσης με κλίκερ είναι ίδιες.
Δεν γνωρίζουν όλοι εκπαιδευτές να χρησιμοποιούν κλίκερ και πολλοί εκπαιδευτές χρησιμοποιούν ένα συνδυασμό κλίκερ με λουρί.

3. Η εκπαίδευση με κλίκερ δεν λειτουργεί για ορισμένες ράτσες σκυλιών.
Όλα τα σκυλιά μπορούν να μάθουν μέσα από την εκπαίδευση με κλίκερ, ανεξάρτητα από τη ράτσα ή την ηλικία!

ΔΙΑΤΡΟΦΗ: Μαγειρέψτε Λιχουδιές για τα Σκυλάκια σας που θα ξετρελαθούν...

Αυτή η σπιτική συνταγή για λιχουδιές εκπαίδευσης σκύλων θα κάνει τις ουρίτσες των αγαπημένων μας φίλων να ξεκολλήσουν από την χαρά τους.


 Η συνταγή είναι grain free (χωρίς σιτηρά και δημητριακά), γεμάτη θρεπτικά συστατικά και ενέργεια, ότι πρέπει για όλους τους μικρούς μας φίλους. Δεν θα σας πάρει περισσότερο από 30 λεπτά για να τις ολοκληρώσετε, και σίγουρα θα μπορούσατε να καλέσετε και τον σκυλάκο σας στην κουζίνα για να βοηθήσει ( πιο πολύ για να σας κοιτάζει με γουρλωμένα μάτια, και να ζητάει τα υλικά από τα χέρια σας)
Τα σκυλάκια σας δεν θα μπορούν να αντισταθούν σε αυτήν την σούπερ νόστιμη λιχουδιά, φτιαγμένη από αλεύρι καρύδας, φυστικοβούτυρο, σως μήλου και λίγο μέλι!
Αυτές οι υγρές λιχουδιές αποτελούν την πιο τέλεια και φτηνή εναλλακτική λύση για εκπαίδευση του σκύλου σας, ή απλά για επιβράβευση ή ευχαρίστηση.
Απλά πλάθουμε την ζύμη σε μικρού μεγέθους μπαλίτσες και τα χρησιμοποιούμε στην εκπαίδευση.
Το αλεύρι καρύδας είναι νοστιμότατο, και αντικαθιστά στην συνταγή αυτή το κλασικό αλεύρι , που σε πολλά σκυλάκια φέρνει αλλεργίες. Το αλεύρι από καρύδα βοηθάει στο δέρμα του σκύλου , και κάνει το τρίχωμα του πιο απαλό και υγειές. Επίσης αν ο σκύλος σας έχει ξηρή επιδερμίδα ή πιτυρίδα, αυτή είναι η τέλεια λιχουδιά για αυτόν!
Το φυστικοβούτυρο και η σος μήλου ενισχύουν την γεύση και το άρωμα της λιχουδιάς, για έχετε μιας νοστιμότατη λιχουδιά, η οποία θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην εκπαίδευση.

Αυτές οι λιχουδίες μπορούν να βοηθήσουν στην εκπαίδευση και των πιο επίμονων σκυλιών.

ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ
1 1/2 φλιτζάνια αλεύρι καρύδας
1 φλιτζάνι φυστικοβούτυρο ( χωρίς ζάχαρη, χωρίς αλάτι )
1 φλιτζάνι σως μήλου χωρίς ζάχαρη (φυσικό χυμό μήλου στον αποχυμωτή)
3 αυγά

ΟΔΗΓΙΕΣ
Προθερμάνετε το φούρνο σας στους 350 βαθμούς Κελσίου.
Σε ένα μεγάλο μπολ βάζουμε το αλεύρι καρύδας, το φυστικοβούτυρο, την σως μήλου και τα αυγά.
Ανακατέψτε καλά.
Σχηματίστε μικρά μπαλάκια σε ένα ταψί στρωμένο με λαδόκολλα.
Ψήστε για 10-15 λεπτά.
Εύκολα, φθηνά, υγιεινά και νόστιμα! Το κάθε μπισκοτάκι με φυστικοβούτυρο και σως μήλου θα αποτελεί μια σίγουρη ευχαρίστηση και επιβράβευση για το γούνινο μέλος της οικογένειάς σας!

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ! Μητέρα θήλασε κουτάβι για να το σώσει...

Μια μητέρα από το Κολοράντο έσωσε τη ζωή ενός μικροσκοπικού κουταβιού θηλάζοντάς το.
Η γυναίκα, που έχει ένα μωρό 15 μηνών, άφησε το νεογέννητο λαμπραντόρ να θηλάσει από το στήθος της καθώς δεν υπήρχε άλλη λύση για να το βοηθήσει αφού δεν μπορούσε να πιεί γάλα από μπιμπερό ή να φάει τροφή.
Βλέποντας το κουτάβι να αργοπεθαίνει η γυναίκα, που δεν θέλησε να αποκαλύψει την ταυτότητά της, αποφάσισε να αναλάβει δράση.
«Δεν κουνιόταν και απλά το έκανα. Δεν ήξερα τι άλλο να κάνω. Ήμουν απελπισμένη και δεν μπορούσε να κάθομαι και να το κοιτάω να πεθαίνει. Το έβαλα στο στήθος μου και προσευχήθηκα στον Θεό να πιεί λίγο γάλα ώστε να μην πεθάνει», δήλωσε.
Η γυναίκα πιστεύει ότι το γεγονός ότι δεν δίστασε και ανέλαβε άμεση δράση έσωσε τη ζωή του κουταβιού.
Τώρα το σκυλάκι πίνει γάλα μόνο του και σταμάτησε να θηλάζει.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΙ: ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΣΚΥΛΙΑ...ΜΟΝΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ

Η Eliza-Mae ήταν βρέφος μόλις 6 ημερών, η Ava-Jayne Corless 11 μηνών, η Lexi Branson4 ετών, η Jade Lomas-Anderson 14 ετών και ο Clifford Clarke 79 ετών.
Κοινό στοιχείο σε όλους η επίθεση από σκύλους με δυστυχώς… μοιραία κατάληξη. Τις τελευταίες μέρες, με αφορμή τον πρόσφατο θάνατο της μικρής Eliza-Mae, έχει ανοίξει μια ‘θύελλα’ συζητήσεων στην Αγγλία γύρω απ’ την επιθετικότητα ή μη των σκύλων.

Κατ’ αρχήν αυτό που πρέπει να επισημανθεί είναι πως οι θανατηφόρες επιθέσεις σκύλων είναι ελάχιστες σε όλο τον κόσμο. Και το κυριότερο: έχουν το αιτιολογικό τους.

Στην υπόθεση της Jade για παράδειγμα, η Beverley Concannon, ιδιοκτήτρια 4 “υπερ-επιθετικών” σκύλων που επιτέθηκαν στην έφηβη παραδέχθηκε την κακοποίηση τους επί σειρά ετών και τελικά καταδικάστηκε σε φυλάκιση 4 μηνών και πρόστιμο £165.

Κατά την διάρκεια του δικαστηρίου αποκαλύφθηκε ότι ένα bull mastiff το οποίο διατηρούσε ήταν κλειδωμένο επί 24 ώρες τη μέρα σ’ ένα κλουβί στο οποίο δεν μπορούσε καλά-καλά να κουνήσει το κεφάλι του όπως θα ήθελε.

Τα άλλα τρία σκυλιά της – ένα mastiff και δύο pit bulls – ήταν κλειδωμένα στο σπίτι και ασκούνταν ελάχιστα πέρα από μια δίλεπτη βόλτα τη μέρα.


Οι ειδικοί απεφάνθησαν ότι τα ζώα ήταν σε πολύ κακή φυσική και πνευματική κατάσταση εξαιτίας της ιδιοκτήτριας τους.

Πως θα έβγαινε αλήθεια έξω στον κόσμο ένας άνθρωπος ο οποίος θα ήταν κακοποιημένος, υποσιτισμένος, και φυλακισμένος σε κλουβί χωρίς εξάσκηση αναρωτιέται κανείς…

Και αυτό ακριβώς είναι το… ζουμί της υπόθεσης – ο τρόπος που συμπεριφερόμαστε στα σκυλιά.

Δεν υπάρχει κουτάβι το οποίο έχει γεννηθεί για να σκοτώνει. Πέντε λεπτά μ’ ένα οποιοδήποτε κουταβάκι θα σας απαλλάξει από κάθε αμφιβολία.

Κουτάβια κάθε ράτσας λατρεύουν την στοργή, το φαγητό και το παιχνίδι. Όπως και με τους ανθρώπους αν στερηθούν κάτι από αυτά τότε τα πράγματα χειροτερεύουν.

Ένα μικρό δάγκωμα μάλιστα μπορεί ν’ αποβεί μοιραίο σε βρέφη και ηλικιωμένους, τις ευπαθείς λεγόμενες ομάδες.

Υπάρχουν πάρα πολλοί λόγοι για να εκδηλωθεί η επιθετική τάση ενός σκύλου σε άνθρωπο.


Οι εννέα σημαντικότεροι είναι οι παρακάτω:

1. Ένα επικίνδυνο σκυλί έχει ένα επικίνδυνο ιδιοκτήτη

Κάποιος έχει μετατρέψει το κουτάβι σε… δολοφόνο. Αυτός ο άνθρωπος λοιπόν αποτελεί κίνδυνο τόσο για τα ζώα, όσο και για τους ανθρώπους και την κοινωνία γενικότερα. Η ευθύνη βαραίνει τον κηδεμόνα και όχι τον σκύλο.

2. Τρόπος ζωής του σκύλου

Αν κλειδωθεί ο σκύλος επί 12 ώρες τη μέρα σ’ ένα κλουβί, με ελάχιστη εξάσκηση, τρέφεται με έτοιμο φαγητό κακής ποιότητας, δεν αναπτύξει σχέσεις με άλλους ανθρώπους και σκυλιά, κακοποιηθεί, τότε μην περιμένετε μόλις βγει να είναι το πιο… φιλικό σκυλί του κόσμου.

Βάλτε τον εαυτό σας στην θέση του και είναι σίγουρο πως θα βγαίνατε με ψυχωτική συμπεριφορά που θα έχρηζε ιατρικής περίθαλψης. Μην παραξενεύεστε λοιπόν αν εκδηλωθεί μια βίαια συμπεριφορά του σκύλου με τον τρόπο ζωής που κάνει.

3. Κάθε σκύλος επιτίθεται για κάποιο λόγο

Σε αντίθεση με τους ανθρώπους, οι σκύλοι δεν… προσχεδιάζουν κάποιο φόνο. Επιτίθενται λόγω φόβου και όταν νιώθουν απειλή. Και ναι, μπορεί να θεωρήσουν ότι απειλούνται ακόμη κι από ένα μικρό παιδί, καθώς δεν έχουν τον δείκτη ευφυΐας των ανθρώπων. Αν ο σκύλος σας γρυλίζει ή γρατζουνάει ή προβεί σε οτιδήποτε παράξενο, αναρωτηθείτε το γιατί.

4. Ποτέ μα ποτέ μην αφήνετε ένα σκύλο μόνο στο δωμάτιο μ’ ένα παιδί

Το ένστικτο του σκύλου είναι ένα πακέτο κυριαρχίας που βασίζεται στο μέγεθος και τη δύναμη. Οι μεγαλύτεροι άνθρωποι με πιο δυνατές φωνές μπορούν να καταστούν πιο εύκολα ‘αφεντικά’ και οι μικρότεροι άνθρωποι με πιο λεπτές φωνές χρειάζονται μερικές… τσιρίδες για τα κρατήσουν.

Κάποιες φορές λοιπόν ένα κλάμα ή μια φωνή μπορεί να οδηγήσει στο δάγκωμα. Επίσης μια νέα άφιξη ενός βρέφους μπορεί ν’ αποφέρει σκηνή ζηλοτυπίας (οι γάτες μπορεί να κοιμηθούν στο πρόσωπο τους προκαλώντας ασφυξία). Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει μερικές φορές και με τα μεγαλύτερα αδέλφια που νιώθουν ότι η προσοχή των γονιών τους στρέφεται περισσότερο στο νέο μέλος της οικογένειας.

5. Διδάξτε στα παιδιά σας την συμπεριφορά τους απέναντι στον σκύλο

Αν έχετε εσείς οι ίδιοι κάποιον παράλογο φόβο για τα σκυλιά μην το περάσετε και στο παιδί σας.

Ενθαρρύνετε τα παιδιά σας να μην φοβούνται τα σκυλιά, να τα συμπεριφέρονται με αγάπη και μάθετε τους την διαφορά μεταξύ ενός γαυγίσματος για παιχνίδι κι ενός επιθετικού γαυγίσματος και πότε να μένουν ήσυχα. Κάτι αντίστοιχο διδάξτε και στον σκύλο σας ώστε να μην πανικοβληθεί π.χ. από τις φωνές μικρών παιδιών.

6. Εκπαιδεύστε το κι εκπαιδευθείτε

Αν αγοράσετε ένα σκυλί ή το υιοθετήσετε από κάποιο καταφύγιο χρειάζεται να το εκπαιδεύσετε. Μην υποθέσετε πως κάποιος άλλος το έχει πράξει πριν από εσάς. Πρέπει να μάθετε στον σκύλο σας κάποιες βασικές εντολές και πως να προσαρμόζεται. Μην διστάσετε να κάνετε κάποια εκπαιδευτικά μαθήματα κι αν δεν έχετε τα χρήματα υπάρχουν πολλά ενδιαφέροντα άρθρα στο διαδίκτυο.

Ταυτόχρονο θα εκπαιδεύσετε και τον εαυτό σας για τις ανάγκες και τις προτιμήσεις του σκύλου σας. Τι φαγητό του αρέσει, πόση εξάσκηση, σε τι δείχνει νευρικότητα κλπ.

7. Οι ιδιαιτερότητες κάθε ράτσας

Κάποια σκυλιά είναι πιο δυνατά, αλλά είναι καλύτεροι φρουροί, άλλα θεωρούνται περισσότερο συντροφιάς, ή στην περίπτωση των ποιμενικών σκύλων προτιμούνται για βοσκή. Αν πετάξεις ένα μπαλάκι στα τελευταία δεν θα στο γυρίσουν πίσω, αλλά θα τρέξουν απλά να το αναζητήσουν. Μόνο αν πετάξεις ακόμη ένα θα το αφήσουν.

Μάθετε λοιπόν ποια είναι τα δυνατά κι αδύνατα σημεία του σκυλιού σας.

8. Στειρώστε τ’ αρσενικά σκυλιά

Δεν θα πληγωθούν, δεν θα το παρατηρήσουν και όσο νωρίτερα το κάνετε τόσο ευκολότερο θα είναι. Ένα αρσενικό σκυλί με όλες τις ορμόνες του είναι πιο επιθετικό.

9. Υποστηρίξτε το microchipping

Το microchipping αποτελεί ένα μοντέρνο και σαφώς πιο αποτελεσματικό τρόπο για τους ιδιοκτήτες ώστε να είναι υπεύθυνοι για τα ζώα τους. Αν συνδυαστεί μάλιστα με την κατάλληλη εκπαίδευση και τη στείρωση τότε θα λυθούν πάρα πολλά προβλήματα.